Mısır ‘Sanrıları’

Eleştiri Manşet

yazar_serkanbastimar

Uzun süredir hem epik hem de Hollywood işi dev bütçeli bir film izlememiştik. Tam yeri tam zamanı deyip Mısır Tanrıları ile basın gösteriminde hasbıhal ettik. Yalnız sohbetimizden ben pek haz almadım en başta söyleyeyim; zira filmin anlattıkları pek yeni ve farklı değildi.

Mısır Tanrıları‘nın yönetmen koltuğunda oturan Alex Proyas, yönetmenler arasında bir yere koyamadığım isimlerden. Değişik kulvarlarda koşan bu yönetmenle ilk olarak Dark City gibi sıra dışı bir yapımla tanışmıştım, sene 1998’di ve ben deli gibi film izliyordum o zamanlar. Proyas‘ı bu sayede ayrıksı bir yere koyup bilincime bu ismin önemli olduğunu tembihlemiştim. Sonra geriye dönük bir izleme ile Crow ile tanıştık. Brandon Lee‘nin ölümüyle efsaneleşen bu film belleğimde Proyas ismini daha da kalıcı hale getirdi; ancak sonraki buluşmalarımız pek haz vermedi. Zira; Alex Proyas aşağı seyirde bir çizgide ilerleyip durdu. Knowing, Ben Robot derken Proyas bir kariyer katili filme imza attı: Mısır Tanrıları.

Nereye koyacağımı, hangi türde sınıflandıracağımı bilemediğim bu filmde en bariz şey Proyas‘ın kafasının karışık olduğuydu. Bizi binlerce yıl öncesine götüren Mısır Tanrıları, özünde iyi ve kötünün savaşını anlatırken senaryodaki dağınıklık, filmin gereksiz uzunluğu ve Power Rangers misali dövüşen Mısır tanrıları filmin hangi yaşa hitap etmesi gerektiğini bile netleştirememiş. Gerard  Butler ve Nikolaj Coster-Waldau‘nun da olabildiğince sırıtan kötü oyunculukları filmin kötülüğüne baharat ya da tuz biber ekiyor. Hele bir de Geoffrey Rush‘ın Ra’yı canlandırması ve sözüm ona rol kesmesi yok mu, film bitse de gitsek duygusunu yanımdaki boş koltuğa oturttu.

Oryantalist bir müzikle yaklaşık iki saat haşır neşir olduğumuz Mısır Tanrıları, seyir boyunca izleyiciye elle tutulur bir şey vermiyor. Çok basit bir hikayenin, bir çıkış noktasının yufka hamuru gibi çekiştirilip büyütülmesi ile karşı karşıyayız. Ancak bu hamuru teraziye koyduğumuzda kefenin pek de aşağı indiğini söyleyemiyoruz. Zira kendisinden önceki epik filmlerin hamuru maalesef bu filmde yok. Filmin tek iyi sayılacak şeyi, eski Mısır’ın görkemini görmekti; ancak her şeyi abartı olan filmde efektler bu büyüye de resmen dijital bir balta vurmuş. Daha iyi bir Mısır’ı Exodus: Gods and Kings‘te Ridley Scott bize göstermişti. Transformers gibi insan silüetinden dönüşen mitolojik şeyler de efektin yanlış kullanımına en güzel örnek. Masal desen değil, mitolojik bir hikaye desen; eh işte. Film dersen: Sessizlik.

Bizim orada iyiye iyi derler, kötüye de geçmiş olsun.  Bu geçmiş olsunu kendime söylüyorum, harcadığım 127 dakikaya yazık olmuş.

_____
Yönetmen
Alex Proyas

Oyuncular
Brenton Thwaites
Courtney Eaton
Gerard Butler
Nikolaj Coster-Waldau
Geoffrey Rush
Abbey Lee
Rufus Sewell

Senaryo
Matt Sazama
Burk Sharpless

Görüntü Y.
Peter Menzies Jr.

Müzik
Marco Beltrami

Eleştirmen Notu: 4/10

________

 

 

Yorumlar

 

Yorum yazın

Lütfen gerekli tüm alanları doldurunuz. *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

Lost Password

Sign Up