İzlenmemesi Gereken Filmler -1

Genel

busra-bayram

Çok değerli okurlar, film severler. Eminim bir filmi izledikten sonra ağlamaya yakın bir noktaya gelecek kadar pişman olmuşsunuzdur. Ben de oldum. Hem de bir çok kez. Sonra bunları listeleme kararı aldım. İlk listemi sizlerle paylaşıyorum. Zevkler ve renkler diyeceksiniz belki fakat hayal kırıklığı yaşadığım filmlerden nacizane uzak durmanızı tavsiye edebilirim sanırım.

old-boy-2

“İhtiyar Delikanlı”

Oh Dae Soo adında bir adamın günün birinde kaçırılıp 15 yıl boyunca eski bir hücrede tutuklu kalması ile film başlar. Aniden bir gün dışarı çıkan adama hiç bir açıklama yapılmamıştır. Yıllardır neden orada yaşadığını bilmeden uyandığı çatı katında üzerinde pahalı kıyafetler, cep telefonu ve parası vardır. Bunu kendine yaşatanları bulup intikam almak için düştüğü yollarda, aslında her şeyin bir oyun olduğunun farkına varır. Buraya kadar her şey güzel fakat en sonunda kendi kızıyla içinde bulunduğu komplo ve bunun aptalca sebebine o kadar sinir oluyorsunuz ki; etkilenmenin yanı sıra inanılmaz pişman da oluyorsunuz.

 

“Annemi öldürdüm”

Fransız Xavier Dolan’ın yazıp yönettiği filmde eşcinsellerin sıkıntılarına değinilmek istenmiş fakat filmde yalnızca bir ergenin annesi ile çatışmasına tanık oluyorsunuz. Hatta anne o kadar haklı geliyor ki gözünüze, filmi izleme amacınızı aşıyor. Boşa zaman kaybı diyebileceğimiz filmin tek iyi yanı, belgesel tadında olan sahne geçişleri.

“This is The End”

Arkadaşların toplanıp parti yaptığı sırada kopan kıyametin anlatıldığı film komedi türüne ait. Fakat “Gelin kolaysa gülün” diyecek kadar da vasat. Gülebilecek bir kaç sahne haricinde bir sürü müstehcen diyaloğun arasında kalmanız, sizi sinema salonundan çekip çıkarabilir. Canınızın acıyacağı tek nokta ise o sevdiğiniz oyuncuları o halde görmek olsa gerek. Kısıtlı kaynaklarla geçinmeye çalışmalarındaki aptallıkları ise deli edecek seviyede.

changeling-sahtekar“Sahtekar”

Angelina Jolie’nin başrolünü üstlendiği film; tek başına çocuğunu büyütmeye çalışan annenin çocuğunun kaçırılması ile başlıyor. Çok heyecanlı başlayan film ortalarında inanılmaz sıkıyor sizi. Bir sürü bürokrasi engeliyle karşılaşacağınız senaryosunda; annenin eline başka bir çocuğun verilmesi ve sizin çocuğunuz diye kandırılması gibi komik bir yerden de devam ediyor. Öyle ki, annesi 6 ay kadar önce kaybettiği çocuğunu duvara yaslayıp, “Ama bunun boyu kısalmış,bakın şu kadardı” diye göstermesi ile kendinizi aptal yerine konmuş bile hissedebilirsiniz. Fakat asıl izlememeniz için en önemli nedeni söyleyim.. 141 dakika boyunca izlediğiniz filmde aradığınız çocuk sonunda da bulunmuyor. Yaşanmış bir hikaye olarak başlayan filmin sonunda geçen cümlelerde bile “Artık annesinin umudu vardı” şeklinde geçmesi, zaman kaybınızı destekler nitelikte olacaktır.

“Mezarına Tüküreceğim”

Korku filmlerinde mutlu ayrılmak, “İliklerime kadar korktum” diyebilmenin zorluğunu inanın çok iyi bilirim. Fakat bu filmde izleyeceğiniz vahşet ve insanlık dışı muameleler sizi izlediğinize pişman edecek. İnsanın insana yapmış olduğu bu denli berbat hareketlerin “korku” unsuru yerine gerilimi hak ettiği müstehak. Fakat işte konu olsun, anlamlı bir film olsun derseniz emin olun öyle bir şey yok filmde. Tek başına dağın başına giden bir yazarın 5 kişi tarafından yaşadığı şiddet neticesinde kendisine ölmüş süsü verip, yaşadıklarının mislini yaşatmasını izleyeceksiniz. Kısasa kısasın yer aldığı filmde yalnızca vahşet var. İzlemeye değmez.

“Kehanet”
Bir ilkokuldaki öğrencilerin geleceği hayallerinde nasıl canlandırdıklarını tanımlayıp bunu bir kapsüle koymalarını istemeleri ile başlayan film, 50 yıl sonra o kapsülü çıkaran öğrencilerden Caleb Koestler’in astrofizik profosörü olan babasının içindeki kağıtta elli yıl boyunca yaşanan felaketlerin tarihleri ve ölen kişi sayılarını gösterdiğini keşfetmesi ile devam eder. Fakat bu keşif filmde hiç bir işe yaramaz. Zira her nedense kıyamet kopar ve ufak Caleb’i ve bir kız arkadaşını uzaylılar alıp götürür. Nedense bindikleri uçakta babalarına yer yoktur. Ya da bu ne saçma bir kıyamet anlayışıdır. Ya da o kadar muhteşem akan filmin sonu bu kadar berbat olmak zorunda mıdır?

lanetli-kan-26-nisan-da-vizyon-da-4379222_4915_o“Lanetli Kan”
India adında bir genç kızın babasının ölümü ile başlayan film, amcasının yanlarına gelmesi ile devam eder. Yıllardır tanımadığı amcasının babasını öldürdüğünü anlayan kızın, babasına o kadar bağlıyken hiç bir tepki vermemesi ve hatta amcasıyla ilginç bir ilişki kurması ise senaryonun en büyük aptal boşluğu bence. Başta bir yap boz gibi başlayan filmin parçalarını birleştirdiğinizde ise hiç tatmin olmayacağınıza emin olabilirsiniz. Lanetli kana sahip olan ufak ve temiz kızın amcasını görünce kanının depreşmesi gibi saçma konulara harcayacak vaktimiz olmasın dostlar. Ama sanatsal filmlerden çok iyi anlarım, filmin alt mesajlarını çok iyi anlarım diyorsanız bu film sizin için biçilmiş kaftan.

“Git Başımdan”
İlk çocuğunun doğumuna yetişmeye çalışan Peter’ın Ethan Tremblay ile karşılaşması ile değişen hikayesi ilk başlarda olabildiğince eğlenceli gibi. Fakat filmde hiç bir hareket olmadığını ve kendini tekrar eden saniyelerle, saf duygular, yüksek sinir katsayısı ile sıkıcı dakikalar sizi bekleyecek. Felekten bir geceye benzemeye çalışan film, izlenmemesi gereken filmlerden bir tanesi.

abf5bf404e5c2f6ad529e2f8d6b8da3c_1316282664“Korkunç Bir Film 5”
Korkunç bir film serilerinin aşığı olan biri olarak söylemeliyim ki bu film vasatın da altındaydı. Ciddi manada hayal kırıklığı yaşadım. Hele ki korku filmi izlemiyorsanız, asla bu filme gitmeyin. Filmde Mama, Sinister, Evil Dead, Siyah Kuğu, Paranormal Activity ve Inception filmleri ile dalga geçilmeye çalışılmış fakat ilk serileri izleyen biri olarak söylemeliyim ki,olmamış be Malcolm D. Lee
“Dehşet Kapanı”
En çok izlenen korku filmleri diye arattığınızda bunun karşınıza çıkması gerçekten dehşete düşürüyor insanı. Zira ne kapan var, ne dehşet. Harcadığınız zamana yazık. Herşeyin bir oyundan ibaret olduğu filmi Türkler çekmiş olsaydı film yerden yere vurulur, oyuncuları yolda görüldüğünde yüzüne tükürülürdü. Filmin sonunda “yuh! 96 dakikam rezil oldu” diyorsunuz. Hee bir de anlıyorsunuz ki eroin kullanmak aslında o kadar kötü bi’şey de değilmiş. Sanırım filmin bilinçaltı tohumlaması bu yönde.

“Destere”
Bu listede bir Türk filmi olmasaydı ağlardık kesin. Testere’nin yıldız olduğu zamanlarda onu ti’ye aldığını sanan bu film, kendi çapında dönüp duran bir saçmalık abidesi. Televizyonda görürseniz dahi kanalı değiştirin.

“İnanılmaz Örümcek Adam 2012”
Örümcek adam fanıyımdır her kendi jenarasyonum gibi. Yeni versiyonunu 2012’de yöneten Marc Webb’in yönetmenliğine laf yok fakat ikinci kez aynı sahneleri izlemek hiç zevk vermedi. Bence tadında bırakmak gerekirdi. İzleyecekseniz 2002 yapımını kaçırmayın derim.

Sanırım şimdilik bu kadar yeter. İzlemeye devam ettikçe, kaçınmanız gereken filmleri sıralayacağım. Zira film bu,insan izleyip ayrıldıktan sonra biraz mutlu olmak istiyor; değil mi?

 

Yorumlar

 

Yorum yazın

Lütfen gerekli tüm alanları doldurunuz. *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

Lost Password

Sign Up