Hayat 1 Gündür, O da 20.000 Gündür!

Serbest Kürsü

abdulhamit-guler

Bir tür olarak ‘biyografi’ filmi yapmak zordur…

Bu filmde konu ettiğiniz kişi ‘rahatsız’ bir rock müzik şarkıcısı ise daha da zordur…

Bu şahıs ayrıca yazan ve senaryo da kaleme alan biriyse zorluk derecesi artar…

Bu kişi Nick Cave ise uzun süre oturup düşünürsünüz…

Ve bu biyografide Cave’i oynatıyorsanız işiniz hayli zordur.

Üstüne üstlük bir de belgesele çalan ancak belgeselden çok öte bir tarz için yola çıktıysanız azme, profesyonelliğe ve ne yaptığını bilmeye lakin daha fazlası duaya ihtiyacınız olur.

Dua kısmını Cave ve ekibinin ne kadar önemsediğini bilemem. Fekat “Ruhumuz hayatta olma sebebimiz” dediği için, bu ihtimali canlı tutuyorum.

“Dünyada 20.000 Gün”, Nick Cave’in biyografik filmi. başrolde de kendi yer alıyor. Esasında görsel sanatçı olan Iain Forsyth ve Jane Pollard da yönetmen koltuğunda…

Cave’in hayatının bir döneminde bulunan meşhur isimler de sürpriz olarak karşımıza çıkıyor.

Filmin başında başlayan sorgulama, upuzun son sahnede de kendini gösteriyor. Hayatın gayesi, insanın varlık sebebi gibi başlıklar tam olarak dillendirilmeden irdeleniyor.

Filmde konu edilen kişinin yaşadıklarının önemi, bu yaşanmışlıkların irdelemede nasıl kullanıldığıyla alakalı. Hayat tarzım Cave’inkinin yanında bile geçmeyebilir. Lakin bir arayışın ortak nüveleri ve çabalayıcıları olarak bu filme aynı yerden bakabiliriz.

“20. yüzyılın sonunda insan olmayı bıraktım” diyerek filmine başlayan Cave, sahneyi “hayalle gerçeğin kesiştiği yer” olarak nitelendiriyor. Bir yaşam tarzı olarak sahneye işaret ediyor.

Nick Cave’i bir de uluslararası ‘ikon’ olarak düşünmek lazım. ‘İnanç’ ve ‘ilah’ kavramlarının kendini bulduğu küçük heykelciklere verilen ‘ikona’dan türetilen ‘ikon’ ifadesi, her şeyini uğruna feda edebileceklerin, her şeyi uğruna feda edilebilecekleri temsil ediyor. İşte Cave’in kendini gösterdiği ‘popüler şahıs’ göstergesi bu.

Bu çerçeveden bakınca Cave tarzı şöhret sahibi olmanın hayatın manasına erişmek olduğunu düşünenlerin aksine, belki en ‘sıradan’ olanımızdan daha fazla soruya ve sorguya sahip.

Yani bu neviden şöhret sahipleri tahmin ettiğimiz kadar rahat değil.

“Ruhumuz, hayatta olma sebebimiz” derken de kastettiği bu zannedersem.

Müzik başta olmak üzere bütün sanat dalları ruh ile alakalı bir şeylere hizmet ediyor. Ve bu ruh, bütün insanlık tarihinin birikimi, en kadim anlayışların somut halini dolduruyor.

Biraz da sinematografik olarak filmden bahsetmek gerekirse…

Forsyth ve Pollard başarılı bir iş çıkarmışlar. Klasik belgesel ve biyografilerden çok uzak, gerçekle hayalin film dilindeki tercihlerinin nüvesi bir eser ortaya koymuşlar.

Özellikle başlangıç ve bitiş sahneleri çok özel. Bitişteki tek plan kapanış, bütün bir film dilinin özeti gibi.

“Dünyada 20.000 gün”, yılın en özel yapımlarından biri.

Mutlaka izleyin…

Yorumlar

 

Yorum yazın

Lütfen gerekli tüm alanları doldurunuz. *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

Lost Password

Sign Up