Bizimle İletişime Geçin

Eleştiri

Eleştiri: Yarına Tek Bilet

Seher Kavut, Netflix’in Türkiye yapımı ilk orijinal filmi Yarına Tek Bilet’i değerlendirdi.

Yayınlandı

tarihinde

Drazen Kuljanin’in “Hur Man Stoppar Ett Bröllöp” isimli 2014 yapımı filminin bir uyarlaması olan “Yarına Tek Bilet“, Netflix‘in Türkiye yapımı ilk orijinal filmi olma niteliğiyle yayınlandı. Film aynı kompartımanda yolculuk yapmak zorunda kalan iki gencin aşamalı olarak çözülmelerini işliyor. Bu çözülme sekiz aşamada işlenip neredeyse tek mekanda geçiyor. Düşük bütçe, tek mekan ve sadece iki oyuncuyu merkezine alan film birçok noktada bağımsız bir film olma niteliği taşısa da filmin görüntüsü, seçilen kıyafetler ve oyuncuların Türkiye’de popüler isimler olması gibi unsurlara bakılınca aslında bağımsız bir filmden ziyade Amerikan gençlik filmlerine olan benzerliği dikkat çekiyor.

Yönetmen Ozan Açıktan‘ın başarılı Netflix projesi Atiye‘den sonraki ikinci işi oluyor Yarına Tek Bilet. Açıktan, Aile Arasında, Annemin Yarası, Silsile, Sen Kimsin? ve Çok Filim Hareketler Bunlar filmleri ile tanınmış fakat asıl ününü Atiye dizisi ile yakalamıştı. İlk Netflix yapımı film olması nedeniyle bu filmle de adını daha çok duyuracağa benziyor. Yönetmenin çektiği filmler ana akım filmler arasında sayılabilen gişe filmleri fakat nitelik bakımından sektörün en kaliteli yapımları arasına girebilecek filmlerden. Replika bir anlatı olan filmde kompartımanın küçük olması hasebiyle yönetmen Açıktan kendi tarzını ortaya koymakta zorlansa dahi takip planları ve yavaş zumlar filmde birçok sahnede kullanılıyor.

Film, trenin belli bir kompartımanında geçerek bir yol hikayesi anlatmayı hedeflemiş. Tek mekan sayılabilecek bir yerde hikaye sekiz parçaya bölünmüş ve her bölümde Ali (Metin Akdülger) ve Leyla’nın (Dilan Çiçek Deniz) zoraki başlayan diyaloglarının aslında karakterlerinin çözümlenmesi ve beraber geçirdikleri 14 saatlik sürenin bir arınma gecesine evrilmesi trajikomik bir panaromaya dönüşür.

Sekiz parçalık sekanslar bir şarkıyla bitecek şekilde ayarlanmış. Seçilen şarkılar konuyla benzerlik gösterip, konuyu pekiştirmek ve melodramı yükseltmek amacıyla fazlasıyla kullanılmış. Bu bakımdan Hollywood gençlik filmlerini pek aratmayan bir niteliğe sahip oluyor. Ülkede gençlik filmlerinin az olması nedeniyle böyle bir filmin genç kesim arasında popüler olma ihtimali öngörülebilir.

Elinde 89 yıllık kemanı; dağınık, bakımsız ve kahküllü saçlarıyla karşımıza çıkan Dilan Çiçek Deniz’in canlandırdığı Leyla karakterinin İspanyol sinemasından fırlamış hali ve tavrıyla çok zaman bir Türk filmi izlediğinizi unuttursa da başarılı oyunculuğu sebebiyle bu durum pek eğreti durmuyor. Metin Akdülger‘in canlandığı Ali karakteri ise Akdülger’in oynadığı Şahsiyet ve Atiye dizilerindeki rollerinden pek de farklı değil. Akdülger’in kendine has tavrından mıdır bilinmez ama oynadığı tüm roller birbirine sıkı bir şekilde bağlı ve tek görünüyor.

İki karakterin de aslında bir intikam yolculuğuna çıkmış olması Leyla’nın çantasında taşıdığı kitabın üzerinde yazan cümleyle seyirciye vermeye çalışır: “İntikam yolculuğuna çıkacaksan eğer kendin için de bir mezar kazmayı unutma!”

Filmde çoğu zaman başka filmlere göndermeler de yapılıyor. Her Şey Çok Güzel Olacak‘tan bir kaç replik ve Arabesk filminden de bir sahne veriliyor. Yönetmenin yerellik algısına yer vermeye çalışması, filmi Hollywood filmlerinden uzak tutma çabası olarak da anlaşılabilir. Netflix kalitesine uymaya çalışılması filmde kimi zaman eğreti dursa da, platformun Türkiye yapımı ilk film olarak hiç sıkmadan, heyecanı düşürmeden izlenme zevki yaratması yeni yapılacak filmler için umut kapısını aralık bırakıyor.

Yarına Tek Bilet filminde kullanılan müzikler ise şöyle:

  • Me and My Baby / Don Cavalli
  • Rock a Chic
  • En Güzel Yerinde Evin / Büyük Ev Ablukada
  • Clockwork / James Warburto & Arthur Gallon
  • Bu mudur? / Nil Karaibrabimgil
  • Hanter dro Duhont’ar Ar Mane / Didier Squibon & Yann Fanch Kemener
  • The Unfold / Deniz Taşar
  • Nikah Masası / Ümit Besen
  • Sayenizde / Ercan Saatçi
  • Karambol / Yasemin Mori
  • Ağlaya Ağlaya / Jabbar
  • Aman Of / Barabar
  • Last Call / Ömer Özgür
  • Bak Bana / Sena Şener
  • Ses Etme / Athena
  • Le Vent Nous Portera / Sophie Hunger
  • The Terms in Which I Think of Reality / Eren Şenkardeş

Seher Kavut / kavutseher@gmail.com

Okumaya Devam Et
Sponsorlu İçerik
Yorum Yapmak İçin Tıkla

Cevap Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Eleştiri

Eleştiri: Emily in Paris

Oumeima Madhioub, Emily in Paris dizisini moda ve trendler merceği altında inceledi.

Yayınlandı

tarihinde

tarafından

Moda; giyim, makyaj ve hatta mobilya sektörlerinde kullanılan genel bir terim olarak tanımlanmıştır. Konu sinema ve televizyona geldiğinde ise bir sahnedeki bütün küçük detaylar önemlidir. İşte bu yüzden sanat ve görüntü yönetmenlerine bir sahneyi olabilecek en güzel ve estetik şekilde hazırlamaları için ihtiyaç duyarız.

Bu yazıda güncel moda endüstrisinin iyi bir temsili olmakla birlikte mizansen yardımı ile yönetmenin arzu ettiği hale gelen mini dizi “Emily in Paris” hakkında konuşacağız.

Öncelikle dizinin kendisinden bahsetmek gerekirse bana göre en önemli şey ana fikri anlamak. Emily, iddialı, genç ve Amerikalı bir karakter. Hali vakti yerinde olan Emily, erkek arkadaşıyla birlikte gayet yerleşik bir hayata sahiptir. Bir gün patronu hamile kalınca Emily’yi Paris’e göndermek zorunda kalır. Böylece Emily Paris’te hem patronunu hem de şirketini temsil edecektir. Bunun yanı sıra Emily’nin tek amacı Amerikan düşünce yapısını Fransa ile paylaşmaktır. Aslında diziye adını veren şey ise Emily’nin bir Instagram bağımlısı olması ve Emily in Paris isimli bir Instagram hesabını günlüğü olarak kullanıp oradan yeni hayatını paylaşmaya başlamasıdır.

Dizinin ilk bölümünün ilk birkaç dakikasından itibaren Emily’nin tarzındaki değişiklikler gözümüze çarpıyor. Modanın şehri Paris’e taşındıktan sonra Emily’nin bölümün temasına veya kendi ruh haline göre her gün ve hatta bazı günler günde iki kez farklı şeyler giymeye başladığını görüyoruz. İlk başlarda siyah kot, yarım bir bluz ve kırmızı ekose giyen tipik bir Amerikan kızıyken Paris’teki odasından ilk defa dışarı çıktığında üzerinde kısa bir etek, beyaz yarım bir bluz ve desenli ipek bir tişört giyindiği görülüyor. Bu kıyafetlerin renkli ve eğlenceli oluşu izleyiciye Emily’nin ruh halini ve onun ilk Paris günlerinde nasıl hevesli olduğunu gösteriyor.

Fakat Fransız insanı ile anlaşmak zor olduğu için işler Emily’nin hayal ettiği gibi gitmiyor. Böylece Emily, Fransız kültürü ile kendi yaşam tarzı arasındaki farklılıklardan dolayı yeni hayatının düşündüğü kadar kolay olmayacağının farkına varıyor. Dizi ilerledikçe Emily’nin yaşadığı zorluklara rağmen Paris’teki hayatına alışmasına ve tarzının gitgide Fransızlara benzemeye başlamasına tanıklık ediyoruz. Tabii ki göze çarpan tek değişiklik kıyafetleri değildir, fark edilen bir diğer ayrıntı ise Emily’nin hemen hemen hiç makyaj yapmamaya başlamasıdır.

Konu aksesuarlara gelirse; Emily’nin dizide kullandığı şapkalar harika ötesi. Özellikle bere ve kloş şapka dikkatimi çeken aksesuarlardan. Bu şapkalar ile ana karakter daha da Fransız bir görünüme sahip oldu. Ayrıca dizide çoğu kez Emily’nin saçları tam omzunun üstüne düşmesi ve Fransız kızlarının tarzını anımsatan berelerin kullanılması ile Parizyen bir hava yayılıyor. Gözden kaçmayan bir detay ise Emily’nin sabahları taktığı yaka kolyeleri.

Göze çarpan bir diğer detay ise bütün gün giymeye devam ettiği topuklu ayakkabılar. Spor yaparken ise rahat spor kıyafetleri ve koşu ayakkabısı ile burasının onun rahatlık alanı olduğunu hissediyoruz.

İkinci bölümde siyah bir elbise, kırmızı bir ruj ve küçük bir çanta ile karşımıza çıkan Emily bize partide bütün ışıkların kendisine döndüğü, güçlü ve özgüvenli bir kadın karakter siyah elbisesi ile içeri giren bir “film noir” karakterini anımsatıyor. Ayrıca dizide mükemmel Paris manzarasını ve Eyfel Kulesi’ni de görüyoruz.

Karakterler arasında yine tipik Fransız veya Amerikan TV dizilerinde genellikle karşılaştığımız yakışıklı, sakal tıraşlı ve sanki moda gösterilerinden fırlamış kadar iyi giyinen erkek karakterleri görüyoruz. Aynı zamanda dizide cinsiyetçilik gibi bazı toplumsal sorunları ve moda endüstrisine erkek gözünden bakışın eleştirildiğini de görebiliyoruz. Ayrıca dizi boyunca kullanılan sosyal medya hikayesiyle de Instagram ile ortaya çıkan içerik üreticilerinin modaya ne kadar hızlı yön verdiklerinin de farkına varıyoruz.

Sonuç olarak, bu dizinin farklı toplumlardan da görüşleri gördüğümüz moda endüstrisi üzerinden cinsiyetçilik ve erkek bakışı gibi birkaç toplumsal sorunu eleştirdiğini söyleyebiliriz. Kadın vücudunun bir reklam kampanyasında yayınlanması gereken cinsiyetçi bir unsur olarak sembolize edilmesi gibi. Ayrıca günümüzde Instagram’da içerik oluşturucu olanların, onları artık moda trendleri yaratan insanlar yapan yeni bir kültürün eleştirisini de görmek mümkün.

Emily in Paris, güncel moda endüstrisi üzerinde güçlü bir etkiye sahip ve Fransızların yaşadığı kültürel sorunları, yabancılarla ve Fransızca dışındaki diğer dillerle nasıl başa çıktıklarına dair eleştirileri de içermekte. Öte yandan, Fransız kültürü, modası ve şehir manzarası ilgiliyseniz, bu mini dizi beklentilerinizi karşılayacaktır.


Fashion was defined as a general term from popular style or practices especially in clothing, makeup, and even furniture. But when it comes to the cinema and television field every single detail in one scene matters and that’s why we have art directors and DOPs to create the most beautiful visual scene.

In this review we will be talking about the TV series “Emily in Paris” because I think that it is a good representation of the current fashion industry and also its mise-en-scene that helped the Serie to get into what the director desired.

I will first start with the TV Serie itself because I think that it is important to get the main idea. Emily is an American ambitious young woman that has her work, her boyfriend, and her life well settled. One day her boss got pregnant and had to send her to Paris so she can represent her and her company. Emily went to Paris with her one goal which is to share the American mentality in France. Our main character with her obsession with Instagram, decided to use this platform to be as If it was her diary so she can post her new daily routine and she called this page “Emily in Paris” which is also the series’ name.

From the first couple of minutes from the first episode, we see Emily’s outfit style changes when she moves from a city to another. As soon as she arrives at the capital of fashion “Paris”, we start to see Emily every day and even twice a day with different outfits that go with the theme of the episode or her mood. Starting with the moment that she arrives from US we see her wearing red and black flannels with a black jean and a crop top which defines a typical American girl. But right when she goes out for the first time from her Parisian room, she changes into a short skirt a white crop top and w-patterned silk shirt. This pattern contains a Parisian street with some trees and a clear sky. And it is colorful and joyful which gives us an idea of her mood and how she is enthusiastic on her first day at work and in a completely different stunning city.

This wasn’t going as well as Emily imagined and she realized that French people aren’t that easy to deal with, so she knew that her life isn’t going to be also as easy as she thought it would be since there were huge differences in her lifestyle and their culture.

As we continue watching her suffer and getting used to her life in Paris, we see her outfits changing but in a more French style every episode. Her clothes are not the only thing that was noticeable, but we also notice that she barely put makeup on.

Talking about the accessories, her headwear was also stunning. The beret and the cloche hats caught my attention and it gave her more like a French girl style look and also most of the times in the series we see Emily with her hair down on her shoulders. Because we always see berets on the French girls, and it gives us always a Paris vibe. And of course, we also have the neckpieces that she wears in the mornings.

Another noticeable detail is the high heels that she keeps on wearing the whole day. While she plays sports, I here feel that that’s her comfort zone with comfortable sportswear and a running shoe.

In the second episode, we see her wearing a black dress with red lipstick and a small bag which reminds us of film noir characters. Back to black and white movies with the main character in the party and with all the lights and this strong confident lady comes in with her black dress. We also see the wonderful Paris view with the tour Eiffel shinning telling us that this is the capital of lights.

To complete the French American typical tv series, we see that most of the male main characters are handsome with a clean shave and well dressed as if they were coming out from a fashion show.

As a conclusion we can say that this TV series criticizes a couple of social problems like sexism and the male gaze through the fashion industry where we see the too opinions from different societies. Like the woman’s naked body was symbolized as a sexist thing that should be posted in an advertisement campaign. Also, being a content creator on Instagram nowadays became a new culture which made them the people who create fashion trends now.

The Serie has a strong impact on the current fashion industry and it criticizes the cultural problems of French people lives like how they deal with foreigners and the other languages besides French. On the other hand, If you are in to French culture, fashion and city views, ‘Emily in Paris’ will serve your expectations.

Oumeima Madhioub

Okumaya Devam Et

Eleştiri

Eleştiri: Bir Başkadır

Didenur Kazar gözünden Netflix dizisi Bir Başkadır’a psikanaliz bakış.

Yayınlandı

tarihinde

tarafından

Netflix‘in ses getiren yeni dizisi “Bir Başkadır“a psikanaliz bakış:

Bireyin var olmasını sağlayan onu dünyaya getirenler midir yoksa yaşadıkları ve edindikleri, sosyal hayattaki kimliği midir? “Bir Başkadır” insanın yaşadığı sosyokültürel yapının ve coğrafyanın kişilik oluşumundaki etkilerini anlatıyor. Berkun Oya’nın Masum’dan sonra çok ses getiren dizisi Bir Başkadır, Türkiye’de çok farklı insan tiplemeleri ve kültürel yapıların olmasının verdiği kaos ve karmaşıklık durumunun birey üzerinde yarattığı stresi dile getiriyor. Dizinin ağır işleyişi ve karakterlerin düşündüren özellikleri bu eleştiri ile sizi karakterlerin iç dünyalarına psikanaliz ve psikolojik etmenler aracılığıyla davet ediyor.

Dizi Meryem’in sisli bir sabahta temizlik yapmak için çalıştığı eve gitmesiyle başlıyor. Meryem apartmana girdiğinde asansörde aynaya bakıyor. Dizinin bu ilk sahnesiyle son bölümdeki son sahnesi aynı. Meryem’in aynaya bakması, kimse yok iken kendi ile baş başa kalması, kendi özüne bakması halidir. Meryem dizi boyunca kendini duygusal olarak bastıran bir karakterdir. Bunun sebep olduğu durum da, sürekli bayılmalarıdır. Meryem aniden bayılmalarından şikayetçi olarak gittiği psikiyatrda ona sorulan sorulara cevap vermekte zorlanır, farkında olduğu halde bilinçaltında tutmaya çalıştığı Sinan Bey söz konusu olduğunda sürekli konuyu değiştirmeye çalışır, bunun sebebi ise geldiği sosyal kimlik ve dini inançları, doğduğu ev ve yaşadığı insanlardır, özellikle de sürekli baskı yaratan bir abinin olmasıdır. Dizide sık sık neredeyse her sahnede gördüğümüz push in ve pull out (kameranın yaklaşıp uzaklaşması) diziye eski Türk filmi havası verse de, aslında karakterlerin iç mücadelelerini, endişelerini ve özellikle yalnızlıklarını yansıtıyor. Dizideki en temel konu aslında yalnızlık. Her karakter sürekli insanlarla etkileşimde, koşuşturmada fakat çok yalnız, bu da aslında Türk insanının bu kadar fazla seçenek (düşünce yapısı, kişilik) karşısında kafasının karışmasını ve bulunduğu ortama uyum sağlamaya mecbur edilmesini ve bunun getirdiği ağır duygusal bunalımı yansıtıyor.

Ruhiye ve abisi ile köye yaptığı yolculukta Meryem, Ruhiye’nin küçük bir nevroz geçirmesi üzerine radyoyu açıyor ve dans etmeye başlıyor. Berkun Oya’nın Masum dizisini izleyenler varsa bu sahne tanıdık gelmiş olabilir, Meryem, ailenin yükünü üstüne alan bir başka karakter olarak karşımıza çıkıyor.

Meryem’in bir başka sahnede Hoca’ya danışmaya gittiğinde ona yukarıdan bakması aslında Meryem karakterinin bilinçaltında Hoca’nın düşüncelerini çok da önemsemediği, kendini ona mecbur görmediğini anlatıyor, bunu da ilerleyen bölümlerde psikiyatra gitmesini abisinin zoru olmasa Hoca’ya söylemeyeceğinden anlıyoruz. 

Psikiyatr Peri’nin bir başka psikiyatr Gülbin’e süpervizyona gitmesi çok da şaşırtıcı değil, fakat Peri’nin yakındığı durum kişinin oluşmasındaki etkenleri oldukça eleştiriyor ve izleyiciye kendini sorgulatıyor. Kapalı hastalara terapi yapmakta zorluk çekmesinin sebebini ise sonraki bölümlerde annesi ile olan konuşmasında anlıyor. Peri yanlışlıkla Meryem’e Hazal diyor. Annesiyle yaptığı telefon konuşmasında ise annesi evdeki temizlikçiye eski temizlikçi Hazal olarak sesleniyor. Peri tam bu anda aslında şu anki duygu ve düşüncelerinin yetiştirilme tarzından yana, annesiyle kendini özdeşleştirdiğini anladığı anda algılıyor ve bunu farkına varması onu tamamen farklı bir bakış açısına sürüklüyor, aslında aileden bağımsız kendi öz kimliği olduğunu hatırlıyor. 

Peri’nin Gülbin ile olan seanslarında Gülbin’in sessizliğini koruması aslında dizideki çok önemli bir nokta. Gülbin süpervizör, Peri kendi sıkıntılarını anlatırken aslında Gülbin de kendi içinde çok fazla öfke yaşıyor. Bunun sebebi ise Gülbin’in de ablasının kapalı olması ve Peri’nin anlattığı hastasını kendi kardeşiyle özdeşleştirmesi fakat kardeşine hem sevgi duyması hem de öfkeli olması ve öfkeyi kendi içinde bastırmaya çalışmasıyla bir nevi kendini de Perinin dedikleriyle özdeşleştirmesidir. Gülbin’in kapalı kardeşi Gülhan ise kardeşinin sahip olduklarından yoksun olduğu için duygularını agresif olarak yansıtıyor. Gülbin herkesten neredeyse en üst konumdaki karakter. Sinan ile birlikteyken de onun düşüncelerini analiz edebilecek konumda fakat spor salonunda Gülbin’in dediklerini Sinan onun haberi yokken duyuyor. Bu da aslında dizideki çoğu ironiden bir tanesi.

Sinan karakterine gelince, Meryem’e çeşitli duygular beslediğini ve ona saplantılı olduğunu anlıyoruz. Sinan annesini ziyaret ettiğinde annesi Sinan ile çok ilgili görünmüyor, görünse de Sinan ile arasının çok samimi olmadığını fark edebiliyoruz. Ailesinden eksik ya da tam alamadığı ilgi ve sevgiyi dolduracak birini arıyor. Hiçbir kadınla duygusal bağ kuramamasını fakat sürekli duygusal boşluğunu doldurmaya çalışmasını ise buradan anlıyoruz. Sinan aslında kendine bakacak ve onu gerçekten sevecek bir kadını arıyor. Bu durum aslında Sinan’ın Meryem’e olan saplantısını açıklıyor. Meryem’e duyduğu ilgi bir oedipus sendromu halinde onu annesiyle özdeşleştirmesiyle anlam kazanıyor.

Dizide dikkat çeken bir diğer öğe ise Hoca’nın kızı Hayrünnisa. Hayrünnisa kapalı bir diğer karakter. Yabancı müzik sevdalısı ve ait olmada zorluk yaşayan bu karakterin Hoca’nın kızı olması onun duygu ve düşüncelerini bastırmasında yeterli olmuyor. Annesinin ölmesiyle yaşadığı suçluluk duygusu ve üzüntü aslında kendi benliğini yıllardır saklamasının verdiği suçluluk. Bundan da zaten annesi öldüğünde kendini de özgür bırakarak, babasına ‘hazır’ olduğunu söyleyerek kurtuluyor. Hayrünnisa her ne kadar ailesine bağlı biri olarak görülse de bir bölümün sonunda babası ile yan yana otururken oturuşu oldukça rahatsız ve babasından mesafeli, bu da seyirciye karakterin iç dünyasını ve bilinçaltını açıkça yansıtıyor. Babasının o anda uyuyor olması da kızının durumunu, duygularını farkedememesi veya görmezden gelmesine bir gönderme.

Bir sahnede masasının üzerindeki “Türkiye’de Geri Kalmışlığın Tarihi” kitabı ise Hayrünissa’nın doğduğu evin kendi kimliğini oluşturmasına engel olamayacağına bir gönderme aslında. Bu sahne belki de çoğu kişi tarafından eleştiri alabilir, fakat dizide anlatılan geri kalmışlık aslında insanın en doğal duygu, düşünceleri ve bunlara duyduğu ihtiyaçlarını bastırma zorunluluğunda olması. 

Ruhiye karakteri ise majör depresyonda, yıllardır içine attığı bastırmaya çalıştığı travmanın onu bitirdiğini sonunda farkına varıyor ve bununla yüzleşmek için kendi iç yolculuğuna çıkıyor, köye gidiyor. Geçmişiyle, travmasıyla yüzleşmesi onu iyileştiriyor ve kocasının da onun için travmasına sebep olan adamın hayatını mahvettiğini öğrenmesi onu iyi hissettiriyor. Çocuğunun dilinin açılması da aslında annenin ruh halinin çocuğa yansıması ve sonunda annenin iyi olmasıyla çocuğun problemlerinin de çözülmesi, anneye olan tepkinin son bulması aslında.

Her bölümün sonunda çalan şarkılar da diziyi daha da dokunaklı yapıyor. Türk toplumunun her türlü geçmişinden gelen insanları tek bir ortak noktada topluyor bu şarkılar, izleyiciye duygusal olarak dokunarak. Her insanın içinde birtakım bastırdığı duygularının olması ve bunları gün yüzüne çıkaramadığı bir toplumda yaşamamız ve bunların hem kendi sağlığımızı hem de etrafımızdaki herkesi etkilediğini anladığımız, kendimizden parçalar bulduğumuz bir dizi “Bir Başkadır”, belki de çoğu düşünceye kendini kapatan kişiler için yeni bir bakış açısı kazandırabilir.

Didenur Kazar

Okumaya Devam Et

Eleştiri

Eleştiri: İran’ın Oscar Adayı “Sun Children”

Oumeima Madhioub İran’ın “En İyi Uluslararası Oscar Aday Adayı” Sun Children’ı değerlendirdi.

Yayınlandı

tarihinde

tarafından

İranlı yönetmen Majid Majdi tarafından yönetilen “Sun Children“, sokaklarda yaşayan terk edilmiş çocukların küçük yaşlarında hayatla olan günlük mücadelelerini anlatıyor.

Filmin gerçekten güçlü bir açılış sahnesi var. Ana karakter Ali ve arkadaşları bir araba parçası çalmaya çalışır, ancak güvenlik görevlisi tarafından yakalanırlar. Güvenlik görevlisinden kaçtıktan sonra bir çeşme bulurlar ve yüzüp eğlenirler. Bu sahne izleyiciye ana karakterler, yaşadıkları konum ve yaşam tarzları hakkında net bir fikir oluşturuyor.

Hikâye ilerledikçe Ali’nin hayatı hakkında daha çok şey anlamaya ve öğrenmeye başlıyoruz. Annesi ve sevdiği kız Zehra gibi. Ama tabii ki onun yaşındaki çocuklar için hayatın olması gerektiği kadar kolay olmadığını da görmüş oluyoruz. Filmin antagonisti olan Hashem, Ali’den bodrumun altında gizli bir hazine aramasını ister, bulduğu takdirde ise Ali’yi serbest bırakacağını söyler.

Ali, bir yandan arkadaşları ile okula gitmek ve derslere girmek için çok uğraşırken diğer yandan da arkadaşlarının yardımıyla o hazineyi bulmanın bir yolunu aramaya başlar. Bu hazine avı sırasında Ali ve arkadaşları öğrenme tutkusunu keşfeder ve geliştirir.

Filmde aynı zamanda sosyal ve politik konular eleştiriliyor ve tartışılıyor. Afgan mülteci çocuklarının metroda kaçak olarak çalıştırılmaları, yaşam mücadeleleri ve polisten kaçmaları filmin odak noktalarından biri. Bir örnek olarak Zehra’nın istasyonda çalışırken polis tarafından yakalanıp başının kazıtılmasını izliyoruz. Ali ve öğretmeni ise Zehra’yı bu durumdan kurtarmaya çalışıyor.

Her şey yolunda giderken hükümet okulun toprak sahibi ve okul arasında bir tartışma yaşanır. Okulun birkaç aydır kirayı ödeyememesi üzerine hükümet araziyi sahibine vermeye karar verir. Mülk sahibi ise okuldaki herkesi kapı dışarı eder. Ancak öğrenciler okulu çok sevdikleri için okulun çitine tırmanarak ev sahibini o bölgeden dışarı atmaya karar verirler. Filmin bu kısmı hem toplum hakkında hem de hükümetin sokak çocukları ve toplumun yoksul kesimine bakış açısı hakkında bize bilgi veriyor.

Finale gelirsek en az filmin kendisi kadar güçlü ve hatta ondan daha güçlü. Neden mi? Hem o hem de biz Ali’nin hayatının daha iyi olması için bir hazine bulmasını bekliyorduk ancak sonu hiç de öyle olmadı. En sonunda hayat, Ali’ye asla unutamayacağı bir ders verdi.


Sun Children is an intelligent movie that was directed by the Persian director Majid Majdi. This movie talks about the reality of the abandoned children that lives in the streets and their daily struggle with life at their young age.

The movie has a really strong opening. The main character Ali and his friends try to steal a car part, but they got caught by the security guy. After running away from him they find a fountain and start swimming, having fun and relaxing. This gives the audience a clear idea about the main characters, location and their lifestyle. 

As the story moves on, we start to understand and to know more about Ali and his life like his mother and Zahra, the girl that he likes. But of course, life is not as easy as it should be for a child at their age. Hashem, the antagonist, is a guy who asks Ali to look for a hidden treasure under the basement so that he can benefit from it and set Ali free as he says in the movie.

Ali tries so hard with his friends to start going to school and attend classes but during that time Ali starts to look for a way to find that treasure with the help of his friends. During this treasure hunt Ali and his friends discover and develop the passion for learning.

Social and political issues where criticized and discussed in the movie. The struggle of afghan refugees’ children, working illegally in the metro, and they run away from the police were one of the focus points. We see an example where Zahra gets caught while working in a station, the police takes her away and shave her head. Ali and his teacher Mr. Rafie try to save her from her suffer.

While everything was going alright and settle, a discussion between the government, landowner of the school and the school happens. The government decides to give the land to its owner because they school couldn’t pay the rent for couple of months. The owner kicks everyone outside of the school and refuses to let them in. But since the students were so happy that they were getting a good education just like the other children they decide to climb the school fence and kick the owner outside from that territory.

These kinds of incidents give a clear idea about the society and the government point of view on the street children and the poor part of its society.

The ending of the movie is as strong as or even stronger than the movie itself because the main character and the audience were expecting to find a treasure so that Ali’s life gets better, but the ending was not as expected.  At the end, life thought Ali a lesson that he will never forget.

Oumeima Madhioub

Okumaya Devam Et

Popüler