Eleştiri: Ölümlü Dünya

Eleştiri Manşet
Eleştiri: Ölümlü Dünya

Gazanfer Mermer ve Ailesinin Aşırı Aksiyonlu Absürt Hikayesi

Oyunculuk kariyerine paralel olarak yönetmenlik sularında kulaç atan Ali Atay, Limonata‘dan sonra ikinci uzun metrajı Ölümlü Dünya ile karşımızda. Atay‘ın suç soslu komedisi zengin kadrosu ve doğaçlama oyunculuklarla dikkat çekiyor.

Kendine has ‘evrene’ sahip olan Ölümlü Dünya köklü bir ailenin önceki kuşaklardan aldığı bir mirası reddetmesi – zinciri bozmasının ardından yaşanan absürt ve aksiyon dolu macerasını konu ediniyor. Önceki filminde az karakterle duyguya önem veren Atay, bu defa karakter sayısını artırıp duygusal mevzulardan ziyade maceraya ağırlık veriyor. Tabii bu tür değişikliği nedeniyle yaşanan bir durum. John Wickvari bir mevzuya Türk usulü soslar katan Atay karizma yerine zaafları olan, saf ama aptal sayılmayacak 8 karakterle bizi baş başa bırakıyor.

Film vadettiği iki şeyi hakkıyla yerine getiriyor. Baştan söyleyelim. Gülmek için oradaysanız çokça güleceğiniz sahneler mevcut. Aksiyon ise başlı başına o türde çekilecek bir filme yetecek kadar var. İngiliz suç komedilerinin havasını taşıyan film, gerek güncel geyikleri gerekse orijinal karakterleri ile salonlarda sık görmediğimiz kaliteli ‘eğlencelik film’ ihtiyacımıza cevap verecek nitelikte. Ancak Atay’ın filme yönetmen olarak katkısı pek ön plana çıkmış görünmüyor. Filmin dilindeki ‘Leyla ile Mecnun’ üslubu zaman zaman Burak Aksak metinlerini anımsatan diyaloglar Atay’ın varlığını hissettirmekte. Kimi zaman tekrara düşen ya da benzeş sahne ve espriler de yok değil. Bazı yerlerde dizginleri oyuncuların eline verdiği de seziliyor.

Kişisel performansların sıkça öne çıktığı Ölümlü Dünya Feyyaz Yiğit ve Doğu Demirkol‘un canlandırdığı karakterlerin omuzlarında yükseliyor. İkilinin sempatiklik ve antipatikliği aynı bünyede bir araya getiren performansları takdire şayan. Ancak Sarp Apak ve İrem Sak‘ın işlevsiz karakterleri için aynı şeyi söylemek mümkün değil. Ahmet Mümtaz Taylan performansı ile saygı uyandırmaya devam ederken Mehmet Özgür ise bilmem kaçıncı kez kendini oynamaya devam etmiş. Kadronun kalabalıklığı dolaylı bir Yeşilçam nostaljisi de yaşatmıyor değil.

Ölümlü Dünya‘nın güzel yönlerinden biri de modern dünyayı reddetmesi. Karakterlerin gözlüklerinden giyimlerine kadar 1970-80’lerde yaşamış havası, kullandıkları otomobiller, mekanlar… filme bambaşka bir hava katmış. Karşımızda sanki eski İstanbul’da geçen, birimiz hepimiz için diyen ve ailenin altını çizen güzel bir film var. Soğutmadan izleyin.

Filmin kadrosu ve fragmanı için tıklayın.

Yorumlar

 

Yorum yazın

Lütfen gerekli tüm alanları doldurunuz. *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

Lost Password

Sign Up