Aida Begic ile Yetim Filmi Üzerine Söyleşi

Manşet Röportajlar

Şanlıurfa’da film setine misafir olduğumuz Aida Begic ile Yetim filmi ve Suriyeli yetimler ile çalışmalarına dair bir söyleşi gerçekleştirdik. 

‘Kar’ (Snijeg-2008) ve ‘Çocuklar’ (Djeca-2012) isimli filmleriyle tanıdığımız Boşnak yönetmen Aida Begic geçtiğimiz yıl Gaziantep ve Suriye’de çeşitli yardımlaşma dernekleri ve yetimhaneler ile yapılan işbirlikleri sonucunda 250’den fazla Suriyeli çocuğa drama eğitimleri vermişti.

Aida Begic Suriye’deki savaştan kaçıp Şanlıurfa’ya gelen yetimler İsa, Ahmed ve Mutez’in hikayesini anlattığı ve üçüncü uzun metraj filmi olan ‘Yetim’in çekimlerini bitirmek üzere.

Aida Begic film hakkında “‘Yetim’ filmi, yetişkin bir insanın bile zor dayanabileceği ağır hayat yükü ile çok erken yaşta baş etmek zorunda kalan çocukların hikayesidir. Bu, savaşın tüm dehşeti içerisinde anne babalarını kaybeden, daha sonra göç etmek zorunda bırakılan çocukların hikayesidir.” diyor.

“Her savaş aynıdır, çocukların savaşlarda çektikleri acılar ise normal hiçbir insanın soğukkanlılıkla yaklaşamayacağı bir meseledir.” diyen yönetmen filmi çekmek için en doğru yerin ise Türkiye olduğunu, bu hikayelerin Türkiye üzerinden anlatılmasının daha etkili olduğunu söylüyor.

aida-begic-yetim-filmi-12

‘Yetim’ film i projesi Bosna Hersek’li yapım şirketi Film House Sarajevo’nun katılımıyla gerçekleşiyor. 

Üçüncü filminizde yine yetimler üzerinden bir hikaye anlatmayı tercih ettiniz. Hikayeleri çocuklar üzerinden anlatmak meseleyi biraz ajite ediyor mu?

Esasında çocuklar ile ilgili bir film yaptığınızda anneyi dışarıda bırakamıyorsunuz. Dolayısıyla film kadınlar hakkında da olmuş oluyor. Ben her ne kadar çocuklar ile ilgili bir film yapacağım desem de filmin sonunda hayatın doğal bir sonucu olarak kadınlar da hikayeye girmek zorunda kalıyor. Bu filmimde de çocukların olduğu evde 3 kadın yaşıyor. Savaş ve gerçekliği biz bu şekilde bağlamaya çalışıyoruz filmimizde.

aida-begic-yetim-filmi-2

Filmde 350’den fazla mülteci çeşitli sahnelerde rol aldı.

“Suriyeli yetimlerle aramızda bir bağ hissettim.”

Sizi Bosna’nın yetimlerinden Suriye’nin yetimlerine yönlendiren motivasyon neydi? 

İlk filmlerimde Bosna savaşının yetimleri üzerine çalışmıştım. İkinci filmim ‘Çocuklar’da Bosnalı yetimlerin hikayesini anlatıyordum. Bosna’daki yetimhanelerde yetimlerle atölye çalışmalarımız da olmuştu. Bosna savaşı olduğunda Suriyeli yetim çocukların olduğu yaşlardaydım ve bu konuda aramızda bir bağ hissettim. Ve bir şeyler yapmak istedim. Bunu Bosna’da savaşı yaşamış birisi olarak Türkiye gibi bir yerde yapmak istedim. Çünkü Türkiye bunu yapabileceğiniz tek yer.

aida-begic-yetim-filmi-3

Filmin başrollerinde oynayan 4 çocuk yapılan atölye çalışmaları sonucu Suriyeli yetimler arasından seçildi.

Geçtiğimiz yaz aylarında çeşitli derneklerin organize ettiği atölyelerde yetim çocuklarla birlikte oldunuz. Oyuncularınızı da bu atölyeler sonucunda belirlediniz. Bu çalışmalar filminize neler kattı?

Aslında bu çocuklardan ayrılmak zor benim için. Çünkü artık bir aile gibi olduk. Birlikte eğlendik, birlikte çalıştık ve aramızda bir bağ oluştu. Bu atölyeler Suriyelilerin neler yaşadığını hissetmem ve onları tanımam için de faydalı oldu ve günün sonunda aynı zamanda eğlenceli zamanlar geçirdiğimiz bir çalışma ortaya çıktı. Böyle olunca onlardan ayrılıp Bosna’ya gitmek beni çok üzdü.

aida-begic-yetim-filmi-4

“Bosna savaşı olduğunda Suriyeli yetim çocukların olduğu yaşlardaydım…”

“Türkiyeliler ile Suriyeliler Arasında Köprüler Var”

aida-begic-yetim-filmi-9

Yetim filminin arka planında Peygamberler şehri Şanlıurfa var…

 Mültecilere yaklaşım konusunda Türkiye ve Batı arasında nasıl bir fark görüyorsunuz?

Çok büyük bir fark var. Filmimi Türkiye’de çekmeye karar vermemin sebebi de bu zaten. Türkiye’de, Şanlıurfa’da herhangi birisinin mültecileri parmağıyla işaret ederek “Sen mültecisin!” dediğini göremezsiniz. İnsanlar birlikte yaşıyor. Batı ülkelerinde mülteci olmak kolay değil. Çünkü mülteci olarak siz orada her zaman diğerlerinden farklı olarak görülürsünüz.

İşte bu yüzden Türkiyeli insanlar ve Suriyeli insanlar arasında herhangi bir Batılı ülkeden çok daha fazla köprüler var. Bunu görmüyoruz, bunu hissetmiyoruz. İşte ben filmimi bu yüzden Türkiye’de yapmak ve bunu insanlara göstermek istedim.

Örneğin bizim filmimizin oyuncularında birisinin annesi çalıştığı için çocuğu sete getirip-götüren Türkiyeli komşu kadın var.

 

Film tamamlandığında galasını nerede yapmayı düşünüyorsunuz?

Bilmiyorum. Ama büyük bir festivalde ilk gösterimini yapmayı umuyoruz. Ama en önemli galası elbette Türkiye’de olacak, tam olarak nerede olur bilmiyorum ama Şanlıurfa’da olabilir.

Fotoğraf: M. Erkam Bülbül
Röportaj: Muhammed Uyar

Yorumlar

 
Sinefesto 2011 yılında kurulan, Türkiye'nin en güncel sinema haber sitesidir.

Yorum yazın

Lütfen gerekli tüm alanları doldurunuz. *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

*

Lost Password

Sign Up